....... یادش بخیر روزای آفتابی آسمونه آبی  قدم زنون تو کوچه های ساکتی که هر چی میری دوس نداری به تهش برسی  چون حرفا تمومی نداره اول آشنایی یه ووووو  هزار تیکه کلام و  آمال نگفته    روزای  بارونی یو سردم که زدنه یه قهوه داغ اونم با تو پشته شیشه های یه کم دم کرده تویه کافی و گفتنه یه خاطره تمومش می کرد بیرونم که دستای گرمه منو دستای سرده تو ...  یادته می گفتم از اینکه چیکارا می کردم و آشنایی با تو چقدر خوب بوده وووو.....  بعدشم  رسیدن به سر دوراهی که دیگه  باید می رفتی خونتون        جدا شدی وو رفتی    .....  اما دیگه بر نگشتن  از   هر طرف فرقی نمی کنه

الان معلوم نیست کجایی  دنباله یه تحربه  جدید   شاید............... نمی دونم ؟!!!! 

 خدا پدره این sms رو بیامرزه که یاد کردن برگه های دفتر خاطرات رو ارزون کرده

خوبه همه جا رو بچرخه  (ولی سرش گیج نره بخوره زمین )

خوبه آدم همه جا رو بگرده

ولی تکی فکر نکنم جالب باشه ؟

باید قبول کنی یه کسب تجاربه گرانبها با کتاب خوندن بدست نمی یاد همون طور که با خوندن درباره مزه بستنی طعم بستنی رو نمی فهمی

به هر حال نمی دونم کجایی ( سالمی یا ...  )   شاید بیایی نظر بدی در هیات  یه راهبه  

همیشه واست آرزوی موییدییت کردم ........ موفق باشی  و موفق باشید .

از نظرات پیشاپیش مرسی 

راستی فلن رو زمین هستم خواستم برم  خبرتون می کنم .